مشکلات رفتاری کودکان - کودک و دزدی کردن - شاهنامه

مشکلات رفتاری کودکان - کودک و دزدی کردن

چهارشنبه 13 مرداد‌ماه سال 1389

 چند روزی با نویسنده ی این نامه در خانه ای زندگی کردیم. کودک دختری ده ساله است . بسیار مهربان و دوست داشتنی و از اینکه با هم بودیم بسیار خوشحال بود چشمانش برق عجیبی می زد حتی از گوشه ی ذهنم نمی گذشت که شاید دست به دزدی زده باشد. زندگی اش را می دانستم و به تربیتش آفرین می گفتم تا اینکه یک روز به ناگهان رفتاری از او دیدم که غیر قابل پیش بینی بود. پدر و مادرش از هم جدا شده بودند و کودک دچار کاستی هایی بود که گاهی با رفتارهایی از خود، آنها را نشان می داد.

از مادرش پرسیدم باورم نمی شود که او دزدی کند . مادر آن کودک با نگرانی گفت من همه چیز برایش می خرم نمی دانم چرا گاهی سر کلاس چیزهای بی ارزش مثل پاک کن و خودکار و...همکلاسی اش را برمی دارد ؟!


وقتی  مجموعه کتاب های «مشکلات رفتاری کودکان» که کاری ارزنده از نیره حسینی را از دستان خودش هدیه گرفتم بی درنگ به سراغ  «کودک و دزدی » رفته تا شاید راه حلی پیدا کنم. بررسی بسیار منطقی در آنجا خواندم

گوشه ای از آن را اینجا می نویسم:


با او منطقی برخورد کنید مثلا به جای اینکه بگویید :«چشمم روشن! از چه کسی این کارهای زشت را یاد گرفته ای؟» می توانید بگویید:«این دفتر چه که توی کیف توست مال دوستت است. باید به برگردانی!» و هنگام ادای این جمله لحنی جدی و قاطع اما بدون سرزنش داشته باشید...»


خواندن این مجموعه را به همه ی دوستان پیشنهاد می کنم .